O mnie

W mojej drodze twórczej szczególne miejsce zajmuje Śląska Szkoła Ikonograficzna – ruch w Kościele rzymskokatolickim o strukturze stowarzyszenia, z którym jestem głęboko związany. To wyjątkowe środowisko, które skupia osoby piszące ikony, teologów oraz twórców sztuki sakralnej, łącząc wokół tej samej pasji zarówno osoby świeckie, jak i duchowne.

Obecnie mam zaszczyt pełnić funkcję dziekana Wydziału Apokatastasis Sląskiej Szkoły Ikonograficznej.

Na całym Górnym Śląsku działa kilkanaście takich wydziałów, a każdy z nich to żywa, samodzielna wspólnota malarzy. W ramach naszego wydziału:

• tworzymy ikony według wspólnego, przekazywanego w Szkole rytuału,

• dbamy o ciągłą formację artystyczną i warsztatową,

• kształtujemy duchowość opartą na głębokiej kontemplacji liturgicznego obrazu.

Skąd uniwersyteckie nazewnictwo? Moja funkcja dziekana wynika bezpośrednio ze struktury Śląskiej Szkoły Ikonograficznej, która opiera się na klasycznych wzorcach uniwersyteckich, czerpiących ze średniowiecznej, kościelnej tradycji. To właśnie z niej przejmujemy nasz edukacyjny charakter, nazewnictwo urzędów, zasady budowania relacji we wspólnocie oraz ścisłą więź z lokalnym Kościołem.

Nasza działalność to jednak nie tylko praca w zaciszu pracowni. Prowadzimy regularne zajęcia i letnie warsztaty wakacyjne. Ściśle współpracujemy również z Wydziałem Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego oraz lokalnymi samorządami, promując sztukę sakralną i dzieląc się warsztatem z kolejnymi osobami pragnącymi zgłębiać tajemnice pisania ikon.

Choć dziś nasza formacja opiera się na dojrzałych ramach organizacyjnych i akademickich, korzenie tej drogi były niezwykle proste i pokorne. Wszystko zaczęło się latem 2012 roku w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kluczborku, gdzie posługiwałem jako wikariusz.

Iskrą stało się spotkanie ludzi noszących w sercu to samo głębokie pragnienie. Przyszła wówczas do mnie pani Małgorzata Duda – jak wspominała, od dłuższego czasu szukała kursu ikonograficznego, a wówczas ks. diakon Tomasz Szczeciński podpowiedział jej, że dzielę tę samą pasję. Już następnego dnia rozmawialiśmy o wspólnej pracy. Do grupy dołączył także m.in. Jacek Nakonieczny, w którym zachwyt ikoną zaszczepił ponad dwie dekady wcześniej ks. Dariusz Klejnowski-Różycki.

Naszą pierwszą „pracownią” stał się zwykły parafialny garaż. Nie mieliśmy wtedy profesjonalnych desek z idealnie wygładzonym lewkasem – pierwsze próby i techniczne ćwiczenia wykonywaliśmy na zwykłych deskach do krojenia chleba. Pierwszym wspólnie napisanym obliczem był Chrystus Pantokrator.

Z tych skromnych, wakacyjnych spotkań w garażu wyrosła szkółka ikonopisarska Theotokos School. To tamte pierwsze kroki, stawiane w prostocie i zmaganiu z surową materią, dały początek wspólnocie, która z biegiem lat dojrzała, rozwinęła skrzydła i stała się integralną częścią wielkiej rodziny Śląskiej Szkoły Ikonograficznej. Pokazuje to, że w świecie ikony każda droga zaczyna się od cierpliwości, pokory i odwagi postawienia pierwszej kreski.